ਆਪ ਕੀ ਅਦਾਲਤ ਮੇਂ

                                         ਆਪ ਕੀ ਅਦਾਲਤ ਮੇਂ

            ਅੱਜ ਦੀ  ਆਪ ਕੀ ਅਦਾਲਤ ਦੀ ਕਾਰਵਾਈ ਸੁਰੂ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।“ਜਨਾਬ ਅੱਜ ਦੇ ਮੁੱਖ ਦੋ±ੀ ਹਨ ਸ੍ਰੀ ਵਿਨੈ ਕੁਮਾਰ ਂੋ ਪੇ±ੇ ਤੋਂ ਮੁਲਾਜਮ ਹਨ ਅਤੇ ਲੇਖਕ ਵੀ ਹਨ । ਇਹ ਲਿਖਦੇ ਲਿਖਦੇ ਕਈਆਂ ਤੇ ਵਾਰ ਕਰ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਤੇ ਕਈ ਦੋ±ੇ ਤੇ ਅਣਦੋ±ੇ ਰਗੜੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ ਇਹਨਾਂ ਦੀ ਕਲਮ ਨਾਲ।ਂ
“ਵਿਨੈ ਕੁਮਾਰ ਜੀ ਮੇਰੇ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਤੁਹਾਡੇ ਖਿਲਾਫ ਲਗਾਏ ਗਏ ਦੋ±ਾ ਦੀ ਲੰਬੀ ਚੋੜੀ ਫਰਸਿਤ ਹੈ। ਤੁਸੀ ਆਪਣੀ ਪੈਰਵਾਈ ਖੁਦ ਕਰੋਗੇ ਜਾਂ ਕਿਸੇ ਕਾਨੂੰਨੀ ਸਲਾਹਕਾਰ ਦੀ ਸੇਵਾਂਵਾਂ ਲਓੁਗੇ।ਂ ਚਸਮਾਂਧਾਰੀ ਵਕੀਲ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ ।
“ਨਹੀ ਜੀ ਮੈਂ ਆਪਣੀ ਪੈਰਵਾਈ  ਖੁੱਦ ਹੀ ਕਰਾਂਗਾ।ਂ ਉਸ ਨੇ ਸੰਖੇਪ ਜਿਹਾ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ। 
“ਅਦਾਲਤ ਦੀ ਕਾਰਵਾਈ ±ੁਰੂ ਕਰਣ ਦੀ ਇਜਾਜਤ ਦਿੱਤੀ ਜਾਵੇ ਮੀ ਲਾਰਡ।ਂ  ਵਕੀਲ ਨੇ ਜੱਜ ਸਾਹਿਬ ਨੂੰ ਮੁਖਾਬਿਤ ਹੁੰਦੇ ਹੋਏ ਪੁਛਿਆ।
“ਇਜਾਜਤ ਹੈ ਪਰੰਤੂ ਸਬ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾ ਉਸ ਮਾਈ ਨੂੰ ਬੁਲਾਇਆ ਜਾਵੇ ਜੇ ਸੁਵੱਖਤੇ ਤੋ ਹੀ ਅਦਾਲਤ ਮੂਹਰੇ ਚੱਕਰ ਕੱਟ ਰਹੀ ਹੈ।ਂ ਜੱਜ ਸਾਬ ਨੇ ਇਜਾਜਤ ਦਿੰਦੇ ਹੋਏ ਆਦੇ± ਦਿੱਤਾ।
“ਦੋ±ੀ  ਤੇ ਕੀ ਇਲਜਾਮ ਲਾਉਂਦੇ ਹੋ ਤੁਸੀ?ਂ ਵਕੀਲ ਸਾਹਿਬ ਨੇ ਮਾਤਾ ਨੂੰ ਹੱਲਾ ±ੇਰੀ ਦਿੱਤੀ।ਤੇ ਕਟਿਹਰੇ ਚ ਆਉਣ ਦਾ ਇਸਾਰਾ ਕੀਤਾ।  ਪਰ ਮਾਈ ਤੇ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਭਖੀ ਹੋਈ ਸੀ। ਉਹ ਭਰੀ ਪੀਤੀ ਪਈ ਸੀ ਤੇ ਵਕੀਲ ਦੇ ਆਖਣ ਦੀ ਦੇਰ ਸੀ। ਉਹ ਸੁਰੂ ਹੋ ਗਈ। 
“ਜਨਾਬ ਇਹ ਸਾਹਮਣੇ ਖੜ੍ਹਾ ±ਖa± ਮੇਰਾ ਜਵਾਂਈ ਹੈ। ਮੇਰੀ ਧੀ ਸਰਕਾਰੀ ਟੀਚਰ ਲੱਗੀ ਹੋਈ ਹੈ। ਮੈਂ ਧੀ ਨੂੰ ਜੰਮਿਆ, ਪੜਾਇਆ, ਲਿਖਾਇਆ, ਨੋਕਰੀ ਲਗਵਾਇਆ ਤੇ ਵਿਆਹਿਆ ਇਸ ਨੇ ਪਤਾ ਨਹੀ ਮੇਰੀ ਧੀ ਦੇ ਸਿਰ ਚ ਕੀ ਘੋਲ ਕੇ ਪਾਤਾ ਮੇਰੀ ਧੀ ਮੈਨੂੰ ਬਿਲਕੁਲ ਹੀ ਭੁਲ ਗਈ। ਮੇਰਾ ਭੋਰਾ ਹੇਜ ਨਹੀ ਕਰਦੀ। ਇਹ ਕਦੇ ਮਹੀਨੇ ਪੰਦਰਾਂ ਦਿਨਾਂ ਵਾਸਤੇ ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਰਹਿਣ ਲਈ ਨਹੀ ਛੱਡਦਾ। ਇਹ ਕਦੇ ਮੈਨੂੰ ਪੈਰੀ ਪੋਣਾ ਨਹੀ ਕਰਦਾ। ਇਹ ਹਰ  ਮੋਕੇ ਰੁੱਸਿਆ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ। ਜੇ ਮੇਰੇ ਮੁੰਡੇ ਇਸ ਦੀ ਪਰਵਾਹ ਨਹੀ ਕਰਦੇ ਤਾਂ ਮੇਰਾ ਕੀ ਕਸੂਰ ਹੈ। ਮੈ ਤਾਂ ਆਪ ਆਪਣੀ ਪੈਨ±ਨ ਬਦਲੇ ਰੋਟੀ ਖਾਂਦੀ ਹਾਂ।ਤੇ ਇੱਕ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀ ਕੀ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ ਪੀਜੀ ਚ ਰਹਿੰਦੀ ਹਾਂ।ਮੈਂ ਪੁੱਤਾਂ ਦੀ ਮੁਥਾਜ ਹਾਂ। ਦੂਜਾ ਇਹ ਵਿਆਹ ਤੋਂ ਬਾਦ ਤਕਰੀਬਣ ਤੇਰਾਂ ਸਾਲ ਸਾਂਝੇ ਪਰਿਵਾਰ ਚ ਰਿਹਾਂ। ਮੇਰੀ ਧੀ ਨੇ ਬਹੁਤ ਚਿਰ ਸਾਂਝੇ ਪਰਿਵਾਰ ਦੇ ਦੁੱਖ ਝੱਲੇ।  ਲੱਖ ਕੋ±ਿਸਾ ਕਰਣ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ ਵੀ ਮੈ ਮੇਰੀ ਧੀ ਨੂੰ ਅਲੱਗ ਨਹੀ ਕਰਵਾ ਸਕੀ। ਸਿਰਫ ਇਸ ±ਖਸ ਦੀ ਵਜ੍ਹਾ ਨਾਲ। ਂਦੋਕਿ ਮੇਰੇ ਮੁੰਡੇ ਮੈਂ ਜਿਵੇਂ ਜਿਵੇਂ ਮੈਂ ਵਿਆਹੁੰਦੀ ਗਈ ਅਲੱਗ ਹੁੰਦੇ ਗਏ ।ਇੱਥੋ ਤੱਕ ਕਿ ਸਭ ਤੋਂ ਛੋਟਾ ਵੀ ਮੈਨੂੰ ਛੱਡ ਗਿਆ। ਇਹ ਤਾਂ ਭਲਾ ਹੋਵੇ ਵੱਡੇ ਦਾ ਂੋ ਪੈਨ±ਨ ਦੇ ਬਦਲੇ ਮੈਨੂੰ ਨਾਲ ਰੱਖਣਾ ਮੰਨ ਗਿਆ।ਮੇਰੀ ਧੀ ਨੇ ਂੋ ਨਰਕ ਭੋਗਿਆ ਹੈ ਉਸ ਦਾ ਜੁੰਮੇਵਾਰ ਮੇਰਾ ਜਵਾਈ ਹੀ ਹੈ।ਮੇਰੀ ਧੀ ਕਮਾਉਂਦੀ ਹੈ ।ਇਹ ਮੇਰੀ ਧੀ ਦੀ ਕੋਈ ਰਾਇ ਨਹੀ ਲੈਂਦਾ। ਜੇ ਮੈa ਧੀ ਨੂੰ ਕਦੇ ਮੱਤ ਦਿੰਦੀ ਹਾਂ ਤਾਂ ਇਹ ਘਰੇ ਕਲੇ± ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਮੇਰੀ ਭੋਰਾ ਵੀ ਦਖਲ ਅੰਦਾਜੀ ਬਰਦਾਸਤ ਨਹੀ ਕਰਦਾ। ਮੇਰੇ ਚਾਰੇ ਮੁੰਡੇ ਆਪਣੀਆਂ ਘਰਆਲੀਆਂ ਦੇ ਕਹੇ ਅਨੁਸਾਰ ਚਲਦੇ ਹਨ ।ਇਹ ਕਿਉ ਨਹੀ ਅਜੇਹਾ ਕਰਦਾ। ਂ
“ਮਾਤਾ ਕੁਝ ਹੋਰ?ਂ ਵਕੀਲ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ। “ਨਹੀ ਜੀ ਇਹਨੂੰ ਸਖਤ ਸਬਦਾ ਤਾੜਣਾ ਕੀਤੀ ਜਾਵੇ।ਂ ਇਹਨਾ ਕਹਿ ਕੇ ਮਾਤਾ ਕਟਹਿਰੇ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਆ ਗਈ।
“ ਮਾਤਾ ਮੈਂਨੂੰ ਲੱਗਦਾ ਹੈ ਕਿ ਤੁਸੀ ਧੀ ਵਿਆਹ ਕੇ ਗਲਤੀ ਕੀਤੀ। ਜੇ ਘਰੇ ਰੱਖ ਲੈਂਦੇ ਤਾਂ ਤੁਹਾਂਨੂੰ ਕਈ ±ਿਕਾਇਤ ਨਾ ਹੁੰਦੀ। ਂ ਜੱਜ ਸਾਹਿਬ ਦੇ ਐਨਾ ਕਹਿਣ ਨਾਲ ਅਦਾਲਤ ਚ ਹਾਸਾ ਪੈ ਗਿਆ। ਤੇ ਜੱਜ ਨੇ ਹਥੋੜੀ ਜਿਹੀ ਮਾਰ ਕੇ ਜੋਰ ਦੀ “ਸਾਈਲੈਂਸ ਪਲੀਜ ਂ ਆਖਿਆ। ਤੇ ਅਦਾਲਤ ਚ ਖਾਮੋ±ੀ ਛਾ ਗਈ। 
“ਕੋਈ ਹੋਰ ਜਿਸ ਨੂੰ ਕੋਈ ±ਕਾਇਤ ਹੋਵੇ।ਂ ਜੱਜ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ।
ਪਰ ਕਈ ਵੀ ਅੱਗੇ ਨਾ ਆਇਆ। ਵਕੀਲ ਨੇ ਇੱਧਰ Tੁੱਧਰ ਵੇਖਿਆ।  ਸਾਰੇ ਚੁੱਪ ਸਨ। ਵਕੀਲ ਨੇ ਆਪਣੇ  ਨਾਲ ਖੜ੍ਹੇ ਆਦਮੀ ਜਿਸ ਦੇ ਸਿਰ ਤੇ ਬਹੁਤ ਘੱਟ ਵਾਲ ਸਨ ਤੇ ਬਿਲ੍ਹੀਆਂ ਜਿਹੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਸਨ, ਨਾਲ ਘੁਸਰ ਮੁਸਰ ਕੀਤੀ। ਇੱਕ ਨੋਜਵਾਨ ਨੇ ਅੱਗੇ ਵੱਧਕੇ ਕੁਝ ਕਹਿਣ ਦੀ ਕੋ±ਿ± ਕੀਤੀ ਪਰ ਉਸ ਬਿਲ੍ਹੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੇ ਆਦਮੀ  ਨੇ ਰੋਕ ਦਿੱਤਾ। ਤੇ ਨੋਜਵਾਨ ਂੋ ਕਾਫੀ ਗੁੱਸੇ ਚ ਨਜਰ ਆਉਂਦਾ ਸੀ ਮਨਮਨੋਸ ਕੇ ਰਹਿ ਗਿਆ।ਨਾਲ ਹੀ ਖੜਾ ਅਫਸਰ ਟਾਇਪ ±ਖ± ਵੀ ਸਭ ਕੁਝ ਦੇਖ ਰਿਹਾ ਸੀ ਪਰ ਚੁੱਪ ਸੀ।ਤੇ ਕੁੜਤਾ ਪਜਾਮਾ ਪਾਈ ਚੋਥੇ ਬੰਦੇ ਦੀ ±ਕਲ ਤੋਂ ਲੱਗਦਾ ਸੀ ਕਿ ਇਹ ਤਾਂ ਸਿਰਫ ਅੰਗੂਠਾ ਲਾਉਣ ਲਈ ਤੇ ਨਗ ਪੂਰੇ ਕਰਨ ਲਈ ਹੀ ਨਾਲ ਲਿਆਂਦਾ ਗਿਆ ਹੈ। ਦੇਖਣ ਤੋ ਤੇ ±ਕਲ ਸੂਰਤ ਤੋਂ ਇਹ ਚਾਰੇ ਭਰਾ ਲੱਗਦੇ ਸਨ। ਅਤੇ ਮਾਈ ਦੇ ਪੁੱਤ । ਹੁਣ ਕਿTੁਂਕਿ ਇਹਨਾ ਨੇ ਮਾਈ ਕੋਲੋ ਸਭ ਕੁਝ ਅਖਵਾ ਲਿਆ ਸੀ ਤੇ ਹੁਣ ਇਹ ਚਾਰੇ ਚੁੱਪ ਸਨ। 
ਵਕੀਲ ਸਾਹਿਬ ਨੇ ਚਾਰੇ ਪਾਸੇ ਦੇਖਿਆ। ਐਨਕ ਠੀਕ ਕੀਤੀ । ਜੱਜ ਸਾਹਿਬ ਤੋਂ ਹੱਥ ਚ ਫੜ੍ਹੇ ਦੋ± ਪੱਤਰ ਪੜ੍ਹਣ ਦੀ ਆਗਿਆ ਮੰਗੀ। 
“ਮੀ ਲਾਰਡ ਦੋ±ੀ ਦੇ ਖਿਲਾਫ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਦੋ± ਲਗਾਏ ਗਏ ਹਨ।ਜੋ ਲਿਖਤੀ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਮੋਜੂਦ ਹਨ। ਪਹਿਲੇ ±ਕਾਇਤ ਪੱਤਰ ਵਿੱਚ ਲਿਖਿਆ ਹੈ ਕਿ ±ੀ ਵਿਨੈ ਕੁਮਾਰ ਉਸ ਨੂੰ ਵੀਰ ਜੀ ਕਹਿ ਕੇ ਬਲਾਉਣ ਦੀ ਬਜਾਏ ਉਸ ਦਾ ਨਾਂ ਲੈ ਕੇ ਬਲਾਉਂਦਾ ਹੈ ਜਦੋ ਕਿ ਬਾਕੀ ਸਾਰੇ ਭੈਣ ਭਰਾ ਉਸ ਨੂੰ ਵੀਰ ਆਖਦੇ ਹਨ। ਦੋ±ੀ ਉਸ ਨੂੰ ਅਕਸਰ ਵਹਿਵਤੀ ਵੀ ਆਖਦਾ ਹੈ। ਤੇ ਉਸ ਦੀ ਤੁਲਣਾ ਉਸ ਰਿ±ਤੇਦਾਰ ਦਾ ਨਾਂ ਲੈ ਕੇ ਕਰਦਾ ਹੈ ਜਿਸ ਦਾ ਨਾਂ ਲੈ ਕੇ ਉਹ ਸਾਰੇ ਘਰੇ  ਮਜਾਕ ਕਰਦੇ ਹਨ।ਦੋ±ੀ ਹਰ ±ਰਾਰਤ ਪਿੱਛੇ ਉਸਦਾ ਹੱਥ ਮੰਨਦਾ ਹੈ।ਜੋ ਠੀਕ ਨਹੀ ਹੈ । ਮੰਨਿਆ ਕਿ ਉਸਦਾ ਛੋਟਾ ਭਰਾ ਉਸ ਦੀ ਇੱਜਤ ਕਰਦਾ ਹੈ ਤੇ ਉਸ ਦੇ ਕਹੇ ਅਨੁਸਾਰ ਹੀ ਚਲਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਉਸ ਤੇ ਇਤਰਾਜ ਕਰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਮੈਂ ਮਾਂ ਨੂੰ ਪੈਨ±ਨ ਬਦਲੇ ਰੋਟੀ ਦਿੰਦਾ ਹਾਂ। ਇਹਨਾ ਨੂੰ ਇਹ ਇਤਰਾਜ ਕਿਉ ਹੇ।
ਮੀ ਲਾਰਡ ਦੂਸਰਾ ਸਕਾਸ਼ਇਤ ਕਰਤਾ ਂੋ ਇੱਕ ਸਰਕਾਰੀ ਅਫਸਰ ਹੈ ਨੇ ਇਲਜਾਮ ਲਗਾਇਆ ਹੈ ਕਿ ਦੋ±ੀ ਉਸ ਦਾ ਜੀਜਾ ਹੋਣ ਕਰਕੇ ਉਸ ਨੂੰ ਪ੍ਰੇ±ਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਜੇ ਉਹ ਆਪਣੀ ਘਰਆਲੀ ਤੇ ਆਪਣੇ ਸਹੁਰਿਆਂ ਬਾਰੇ ਸੋਚਦਾ ਹੈ ਤਾਂ ਕੀ ਗਲਤ ਹੈ ਆਪਣਾ ਘਰ ਚਲਾਉਣਾ ਹਰ ਇੱਕ ਬੰਦੇ ਦੀ ਡਿਊਟੀ ਹੈ ਕਈ ਜਿਵੇa ਮਰਜੀ ਚਲਾਵੇ। ਮੈਨੂੰ ਭੈਣ ਨਾਲੋ ਜੇ ਸਹੁਰੇ ਪਿਆਰੇ ਹਨ ਤਾਂ ਦੋ±ੀ ਨੂੰ ਕੀ ਇਤਰਾਜ ਹੈ। ਮੇਰੀ ਰਾਇ ਅਨੁਸਾਰ ਦੋ±ੀ ਵੀ ਆਪਣੇ ਸਹੁਰਿਆਂ ਦੀ ±ਰਣ ਵਿੱਚ ਆ ਜਾਵੇ ਤਾਂ ਸਾਰਾ ਟੈਂਟਾ ਹੀ ਖਤਮ ਹੋ ਜਾਵੇਗਾ। ਮੀ ਲਾਰਡ ਤੀਜੀ ਸਕਾਇਤ ਵੀ ਇਹਨਾਂ ਦੇ ਸਭ ਤੋ ਛੋਟੇ ਭਰਾ ਵਲੋਂ ਹੈ। ਸਿਕਾਇਤ ਕਰਤਾ  ਅਨੁਸਾਰ ਉਸ ਵੀ ਆਪਣੀ ਕੋਈ ਇੱਜਤ ਹੈ। ਦੋ±ੀ ਉਸ ਨੂੰ ਥਾਂ ਥਾਂ ਤੇ ਬਦਨਾਮ ਕਰਦਾ ਹੇ ਜੇ ਉਸਨੇ ਆਪਣੇ ਮਾਂ ਬਾਪ ਨੂੰ ਇਕੱਲਾ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ ਸੀ ਤਾ ਇਹ ਉਸ ਦਾ ਨਿਜੀ ਮਾਮਲਾ ਹੈ। ਜੇ ਉਹ ਦੋ±ੀ ਦੇ ਘਰੇ ਾਂ ਉਸ ਦੀ ਗਲੀ ਵਿੱਚ ਜਾ ਕੇ  ਬੋਲਿਆ ਤਾਂ ਕੀ ਹੋ ਗਿਆ । ਦੋ±ੀ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਘਰੇ ਗਏ ਨੂੰ ਮਸਟੰਡਾ ਆਖਿਆ ।ਆਖਿਰ ਉਸ ਦੀ ਵੀ ਕੋਈ ਇੱਜਤ ਹੈ। ਉਸ ਨੂੰ ਬਾਰ ਬਾਰ ਲਾਈਲੱਗ ਆਖਣਾ ਵੀ ਗਲਤ ਹੈ। ਦੋ±ੀ ਵਲੋ ਉਸ ਤੇ ਨਿੱਜੀ ਵਾਰ ਕੀਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।ਂੱਜ ਸਾਬ ਅਸੀ ਦੋ±ੀ ਨਾਲ ਕੋਈ ਸਬੰਧ ਨਹੀ ਰੱਖਣਾ ਚਾਹੁੰਦੇ।ਸਾਨੂੰ ਸਿਰਫ ਸਾਡੀ ਮਾਂ ਖਾਤਿਰ ਸਭ ਕੁਝ ਸਹਿਣਾ ਪੈਂਦਾ ਹੈ।ਨਹੀ ਤਾਂ ਏਸ ਬੰਦੇ ਨਾਲ ਸਾਨੂੰ ਸੁਲਟਣਾ ਆਉਂਦਾ ਹੈ।ਤੇ ਅਖੀਰਲਾ ਦੋਸ ਪੱਤਰ ਬਹੁਤਾ ਸਾਫ ਨਹੀ ਲਿਖਿਆ। ਸਮਝ ਨਹੀ ਆਉਦੀ ਇਸ ਨੂੰ ਕੀ ਸਕਾਇਤ ਹੈ। ਇਹ ਵਿੱਚੇ ਆਪਣੇ ਮੁੰਡੇ ਦੇ ਵਿਆਹ ਦਾ ਵੇਰਵਾ ਪਾਈ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਤੇ ਨਾਲੇ ਆਪਣੀ ਧੀ ਦਾ ਗੁੱਸਾ ਲਿਖੀ ਜਾਂਦਾ ਹੇ ਲੱਗਦਾ ਹੈ ਇਹ ਬਹੁਤੀ ਤਿਆਰੀ ਕਰਕੇ ਨਹੀ ਆਇਆ। ਬਸ ਇਹਨਾ ਹੀ ਲਿਖਿਆ ਹੈ ਕਿ ਜੇ ਇਹ ਮੇਰੇ ਮੁੰਡੇ ਦੇ ਵਿਆਹ ਤੇ ਨਹੀ ਆਏ ਤਾਂ ਕੀ ਵਿਆਹ ਅਟਕ ਗਿਆ। ਲੱਗਦਾ ਹੈ ਇਹ ਆਪਣੀ ਬੋਲੀ ਨਹੀ ਬੋਲਦਾ ਕਿਸੇ ਦਾ ਸਿਖਾਇਆ ਬੋਲਦਾ ਹੈ। ਂ ਵਕੀਲ ਸਾਬ ਨੇ ਸਾਰੇ ਦੋ± ਪੜ੍ਹ ਕੇ ਸੁਣਾਏ। ਅਤੇ ਂੱਜ ਸਾਬ ਵੱਲ ਸਖਤ ਫੈਸਲੇ ਦੀ ਉਮੀਦ ਨਾਲ ਦੇਖਿਆ।
“ਤੁਸੀ ਆਪਣੀ ਸਫਾਈ ਵਿੱਚ ਕੁਝ ਕਹਿਣਾ ਚਾਹੋਗੇ ਮਿਸਟਰ ਵਿਨੈ ਪਾਲ। ਂ ਂੱਜ ਨੇ ਦੋ±ੀ ਨੂੰ ਮੋਕਾ ਦਿੰਦੇ ਹੋਏ ਕਿਹਾ।
“ਜੀ ਸਰ ਇਹਨਾਂ ਵਲੋਂ ਲਗਾਏ ਗਏ ਸਾਰੇ ਦੋ±ਾਂ ਨੂੰ ਮੈਂ ਖਿੜੇ ਮੱਥੇ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ। ਪੰਰਤੂ ਜੱਜ ਸਾਬ ਮੈਨੂੰ ਜਵਾਈ ਰਹਿਣ ਦਿੱਤਾ ਜਾਵੇ ਇਹਨਾ ਵਰਗਾ ਪੁੱਤ ਬਨਣ ਦਾ ਸਰਾਪ ਨਾ ਦਿੱਤਾ ਜਾਵੇ। ਂੱਜ ਸਾਬ ਇਹ ਨਾ ਚੰਗੇ ਪੁੱਤ ਸਾਬਤ ਹੋਏ ਹਨ ਤੇ ਨਾ ਇੱਕ ਭਰਾ। ਂੱਜ ਸਾਬ ਇਹ ਦੁਨਿਆ ਦੇ ਪਹਿਲੇ ਭਰਾ ਹਨ ਜਿਨ੍ਹਾ ਨੇ ਆਪਣੀ ਸਕੀ ਭੈਣ ਖਿਲਾਫ ਮੋਰਚਾ ਖੋਲਿਆ ਹੈ ਤੇ ਚਾਰਾ ਨੇ ਮਿਲਕੇ ਭੈਣ ਨੂੰ ਸਬਕ ਸਿਖਾਉਣ ਖਾਤਰ ਯੂਨੀਅਨ ਬਨਾਈ ਹੈ। ਜੋ ਮਾ ਨੂੰ ਧੀ ਨਾਲ ਗੱਲ ਕਰਣ ਤੇ ਵੀ ਇਤਰਾਜ ਕਰਦੇ ਸਨ। ਦੇਟਸ ਆਲ ਮੀ ਲਾਰਡ। ਂ 
ਅਜੇ ਂੱਜ ਸਾਬ ਆਪਣਾ ਫੈਸਲਾ ਸੁਣਾਉਣ ਹੀ ਲੱਗੇ ਸਨ ਕਿ ਮੇਰੀ ਅੱਖ ਖੁੱਲ ਗਈ।ਘੜੀ ਤੇ ਸਵੇਰ ਦੇ ਛੇ ਵੱਜ ਚੁੱਕੇ ਸੀ ਤੇ ਮੈਂ ਅਜੇ ਸਕੂਲ ਵੀ ਜਾਣਾ ਸੀ । ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਸਮੇ ਤੋ ਪੰਦਰਾਂ ਮਿੰਟ ਲੇਟ ਸੀ।

ਰਮੇਸ ਸੇਠੀ ਬਾਦਲ
ਮੋ 98 766 27 233