papa ji

ਪਾਪਾ ਜੀ, 
ਅਜ ਸਵੇਰੇ ਤੁਸੀਂ , 
ਸਪਨੇ ਚ ਆਏ , 
ਸੋਡੇ ਮੋਡੇ ਤੇ ਸਿਰ ਰਖ ਰੋਇਆ ,
ਗਿਲੇ ਸ਼ਿਕਵੇ ਸਾਰੇ ਸੁਨਾਤੇ ,
" ਹਛਾ" ਬੋਲ ਕੇ ਤੁਸੀਂ,
ਮੇਰੀ ਗਮਾ ਦੀ ਪੁਸ਼ਟੀ ਕਰਤੀ ,
ਮਨ ਹੋਲਾ ਹੋ ਗਿਆ,
ਫੁਲ ਵਰਗਾ ,
ਬੋਝ ਲੈਹ ਗਿਆ ,
ਟਨਾ ਦਾ ਸਿਰ ਤੋ ,
ਜਦੋ ਤੁਸੀਂ ਆਖਿਆ ,
" ਕੋਈ ਨਾ ਸਬ ਠੀਕ ਹੋਜੂ",
ਬਸ ਏਨਾ ਹੋਸਲਾ ,
ਇਕ ਬਾਪ ਹੀ ਦੇ ਸਕਦਾ ਹੈ ,
ਤਾਹੀਓ ਤਾ ਲੋਕ ਬਾਪ ਨੂ,
ਇਕ ਛਤਰੀ ਕਹੇਂਦੇ ਹਨ /
ਮੇਰੀ ਤਾ ਇਹ,
ਛਤਰੀ ਵੀ ਉਡ ਗਈ ਹੈ ,
ਪਰ ਤੇਰੇ ਸਪਨਿਆ ਦਾ,
ਸਹਾਰਾ ਹੀ ਕਾਫੀ ਹੈ
ਮੇਨੂ ਇਹ ਜਿੰਦਗੀ ਦੇ ਗਮਾ ਦੇ
ਸਮੁੰਦਰ ਚੋ ਨਿਕਲਣ ਲਈ/